resort bezpieczeństwa nie ufa jednak Dreymannowi, którego ostentacyjny konformizm wzbudza podejrzenia. Podczas akcji założenia podsłuchu w mieszkaniu pisarza Wiesler zastrasza i zmusza do milczenia podglądającą to sąsiadkę. Po zainstalowaniu aparatury osobiście przejmuje jedną ze zmian dyżuru podsłuchowego na strychu budynku z mieszkaniem pisarza.
Jednym z przyjaciół Dreymanna jest Albert Jerska – reżyser teatralny, który za swój nonkonformizm ukarany został nieoficjalnym zakazem wykonywania zawodu (Berufsverbot), a odsunięty od sceny popadł w alkoholizm i depresję. Po kolejnej wizycie u niego Dreymann zamierza drogą osobistej protekcji zmienić sytuację przyjaciela. Zabiegi te kończą się jednak niepowodzeniem: komunistyczni funkcjonariusze reagują niechętnie i cynicznie.
Po nieudanej intrydze z próbą rozbicia związku dramaturga z aktorką Christą-Marią Sieland, samotnie zamieszkujący Wiesler sprowadza sobie prostytutkę, która odrzuca jego propozycję trwalszego związku. W oficerze Stasi narasta świadomość odmienności, wyobcowania i negatywnej różnicy dzielącej go od innych ludzi. Pod wpływem refleksji zaczyna emocjonalnie angażować się w stosunki pomiędzy podsłuchiwaną parą twórców. Łamiąc kolejne zasady pracy operacyjnej, zaczyna także wątpić w moralną słuszność swojej misji.