Zdegradowany Wiesler trafia do działu cenzury, gdzie przez dalsze lata zajmuje się otwieraniem nad parownikiem kopert z korespondencją przeznaczoną do kontroli.

Po upadku komunizmu Dreymann dowiaduje się od byłego ministra, że długotrwale był inwigilowany. Udaje się do urzędu Gaucka i dokładnie zapoznaje się z aktami swej sprawy. W ten sposób odkrywa niezwykłą działalność agenta HGW XX/7 wraz z notatką o jego degradacji; ustala też jego obecną tożsamość. Dwa lata później przechodzący Wiesler na plakacie w witrynie księgarni rozpoznaje twarz pisarza – człowieka, dla którego poświęcił swą karierę w służbach bezpieczeństwa NRD. Oglądając jego świeżo wydaną książkę Sonate vom Guten Menschen, zauważa przeznaczoną dla siebie (HGW XX/7) dedykację i wzruszony kupuje powieść Dreymanna.

Fabuła a realia Reżyser w miarę możliwości korzystał z oryginalnych rekwizytów Stasi i, o ile możliwe, filmował sceny w autentycznych miejscach. Pokazany w filmie sprzęt podsłuchowy jest całkowicie oryginalnym wyposażeniem Stasi. Np. w scenie wykładu kpt.