Borkowski, także ewakuowanej do Moskwy, specjalizującej się wówczas w obrocie wyrobami stalowymi i żelaznymi. Przepracował tam półtora roku.
Działalność harcerska I wojna światowa W styczniu 1916 nawiązał kontakt z młodzieżą harcerską uczęszczającą do Szkoły Realnej Polskiego Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny, której dyrektorem był pedagog i lingwista Władysław Giżycki. Miesiąc później, 7 lutego, wstąpił do 1 Moskiewskiej Drużyny Skautów, działającej przy tej szkole. 17 kwietnia 1916 zdał egzamin na I stopień. Przyrzeczenie harcerskie złożył 8 maja 1916, na ręce ks. Kazimierza Lutosławskiego. We wrześniu 1916, bracia Heidrichowie: Adolf, Edmund i Piotr, rozpoczęli naukę w szkole realnej.
W marcu 1918 roku, Adolf Heidrich, został mianowany przez ks. Kazimierza Lutosławskiego, komendanta Chorągwi Moskiewskiej, członkiem Harcerskiego Kierownictwa Miejscowego w Moskwie oraz komendantem Domu Harcerskiego, tzw. Stanicy. Jako komendant Stanicy współpracował z ks. Kazimierzem Lutosławskim, w akcji ukrywania żołnierzy polskich z rozbitego II Korpusu gen. Józefa Hallera, przedzierających się do portu w Murmańsku, z zamiarem dotarcia drogą morską do Wojska Polskiego we Francji. Przechowywał, również na terenie Stanicy, powierzone jego pieczy przez ks.