thumb|Nikołaj Ignatjew, mal. Boris Kustodijew, Galeria Tretiakowska, Moskwa Nikołaj Pawłowicz Ignatjew, ros. Николай Павлович Игнатьев (ur. w Petersburgu, zm. w majątku Krupoderyńce) – rosyjski hrabia, polityk, dyplomata, rzecznik panslawizmu.
Życiorys Był synem generała Pawła Ignatjewa. Uczył się w elitarnym Korpusie Paziów i Akademii Sztabu Generalnego (do 1851). Od 1849 odbywał służbę w Pułku Huzarów Lejbgwardii. W 1856 zaangażował się w karierę wywiadowczą i dyplomatyczną. W 1860 z wielkim sukcesem pełnił funkcję negocjatora traktatu pekińskiego, w którym Chiny przystały na aneksję rosyjskie w Kraju Ussuryjskim, w tym z Władywostokiem. Od 1864 do 1877 ambasador w Konstantynopolu (stolica Turcji – ob. Stambuł), propagował na tym stanowisku powiększenie protekcji Rosji na wszystkich Słowian mieszkających na Bałkanach. Zyskał przydomek „Ojca Kłamstw”. Jego aspiracje polityczne zostały wcielone w życie na początku 1878, gdy zmusił Turcję do przyjęcia traktatu z San Stefano po odniesieniu nad nią przez Rosjan zwycięstwa militarnego. Układ przewidywał – niezależnie od bezpośrednich nabytków utworzenie autonomicznej Wielkiej Bułgarii.