Julia Maria Bonaparte, z domu Julie-Marie Clary (ur. 26 grudnia 1771 w Marsylii, zm. 7 kwietnia 1845 we Florencji) – żona Józefa, najstarszego brata Napoleona, królowa-małżonka Neapolu w latach 1806–1808 i Hiszpanii w latach 1808–1813.
Życiorys Julia była córką bardzo zamożnego hurtownika jedwabiu z Marsylii, Franciszka (François) Clary (1725 – 1794) i jego drugiej żony Françoise-Rose Somis (1737 – 1815). W rodzinnej Marsylii poznała młodego prawnika Józefa Bonapartego, działającego wówczas przy Trybunale Rewolucyjnym i wyszła za niego za mąż w Cuges-les-Pins 1 sierpnia 1794 za namową swej matki, by po śmierci ojca bronić z pomocą wpływowych Bonapartych fortuny rodowej przed zakusami rewolucjonistów. Małżeństwo nie było zbyt udane. Oboje małżonkowie robili wszystko, by spędzać ze sobą jak najmniej czasu. 200px|thumb|left|Julia Clary z córkami Jej młodsza siostra Désirée zaręczyła się jednocześnie z Napoleonem, który wkrótce ją porzucił dla wpływowej arystokratki Józefiny de Beauharnais.