thumb| Chryzokola – pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał miedzi z gromady krzemianów. Nazwa pochodzi od greckich słów khryzos i kolla oznaczających złoto oraz klej. W starożytności był używany jako spoiwo przy łączeniu złota.
Właściwości Tworzy wyłącznie skupienia skrytokrystaliczne: nerkowe, włókniste, promieniste, ziemiste, groniaste, kuliste, naciekowe, także naskorupienia i naloty. Jest minerałem półprzeświecającym do nieprzezroczystego. Często zawiera domieszki żelaza i manganu. Gdy zawiera domieszki glinu nazywany jest pilarytem. Często tworzy mieszaniny z turkusem i malachitem. Chryzokola tworzy pseudomorfozy po azurycie i innych minerałach miedzi. Barwi płomień na zielono, rozkłada się w kwasach.
Barwa: zielona, niebieskawozielona, niebieska, czarnoniebieska do czarnej lub brązowej, rzadko żółta (barwę brązową i czarną ma mieszanina chryzokoli z kwarcem oraz tlenkami Cu, Fe i Mn). kryształy bliźniacze: brak Widmo absorpcyjne: niediagnostyczne Luminescencja: brak Inkluzje: liczne
Występowanie Minerał strefy utleniania złóż rud miedzi, najczęściej w pustynnym i suchym klimacie. Towarzyszą jej zwykle chalkozyn, malachit, azuryt, kupryt, kwarc, kalcyt, limonit, tenoryt, goethyt, dioptaz, wulfenit oraz minerały ilaste.