mały|Grób kontradmirała Zygmunta Rudomino i jego żony Bogdy na cmentarzu Witomińskim Zygmunt Rudomino (ur. 1 lipca 1923 w Głębokiem, zm. 26 października 1993 w Gdyni) – polski kontradmirał, żołnierz piechoty i morski oficer pokładowy okrętów podwodnych. W okresie od 1944 do 1946 roku przebył szlak bojowy od Wołynia do Berlina w składzie 1. Armii Wojska Polskiego. Po II wojnie światowej, do 1984 roku służył w Marynarce Wojennej, dowodząc Brygadą Obrony Wodnego Rejonu Głównej Bazy Marynarki Wojennej oraz 8 Flotyllą Obrony Wybrzeża. Karierę zakończył na stanowisku szefa Służb Technicznych i Zaopatrzenia – zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej ds. techniki i zaopatrzenia.
1 Armia Wojska Polskiego Zygmunt Rudomino urodził się 1 lipca 1923 roku w Głębokiem na Wileńszczyźnie. Był synem Ignacego, ekspedienta handlowego, osadnika, znanego działacza spółdzielczego w powiecie brasławskim, właściciela 14-ha gospodarstwa oraz Marii z Łabuńskich. W latach 1930–1936 uczęszczał do szkoły powszechnej w Brasławiu, a następnie do 1939 roku uczył się w tamtejszym Gimnazjum Ogólnokształcącym Towarzystwa Szkoły Średniej.