thumb|Rejon Zatoki Gdańskiej i Zalewu Wiślanego thumb|upright=1.3|Zdjęcie satelitarne Cieśniny Piławskiej i położonej na jej brzegach Piławy. Na dolnej krawędzi zdjęcia widoczna jest wyspa Nasypnoj Cieśnina Piławska (, , inna nazwa Nowa Głębia, , a dawniej także ) – cieśnina między dwiema częściami Mierzei Wiślanej. Łączy Zalew Wiślany z wodami Morza Bałtyckiego. Nazwa pochodzi od historycznej polskiej nazwy miasta położonego nad jej brzegami – Piławy.

Historia i geografia Cieśnina Piławska powstała podczas wielkich sztormów w 1479 r., które przerwały mierzeję. Ten stan utrwalił szczególnie sztorm z 10 września 1510 r. Później była wielokrotnie pogłębiana, a jej brzegi umacniane, ostatnio w latach 60. XX w. ze względu na potrzeby floty wojennej.

Ma 2 km długości, od 450 do 750 m szerokości (tor żeglugowy 400 m), ponad 12 m głębokości i stanowi faktycznie część Kanału Królewieckiego łączącego Królewiec z otwartym morzem. Z południową częścią Zalewu Wiślanego łączy cieśninę rynna nosząca dawniej nazwę . Tor wodny z cieśniny do Królewca ma długość 24 mil morskich, a do Elbląga 45 mil morskich. Przez cieśninę mogą przechodzić statki o nośności 35 tys.