Mieli córkę Frederique.
Po raz pierwszy trafił na kinowy ekran w komedii romantycznej Gigi (1949). W melodramacie Agnès Vardy Krótki punkt (La Pointe Courte, 1955) pojawił się jako człowiek, który wraca na brzeg stawu Thau. W komedii Louisa Malle’a Zazie w metrze (Zazie dans le métro, 1960) wystąpił jako Gabriel, wujek Zazie. Następnie zagrał szereg ról drugoplanowych, w tym Bernarda Desqueyroux, męża tytułowej bohaterki (Emmanuelle Riva) w adaptacji powieści François Mauriaca Teresa Desqueyroux (1962) w reżyserii Georgesa Franju czy Ludwika XIV w komedii romantycznej Sławne miłości (Les Amours célèbres, 1961) z Jean-Paulem Belmondo, Alainem Delonem, Brigitte Bardot i Simone Signoret. Przełomem stała się rola Jérômego, męża Marii (Catherine Deneuve) w komedii romantycznej Jean-Paula Rappeneau Życie zamku (La Vie de château, 1966). Jednak to dopiero rola wieśniaka–marzyciela Alexandre’a le Bienheureux, uczciwego rolnika pod jarzmem autorytarnej żony, który pracuje na polach przez całą dobę w komediodramacie Szczęśliwy Aleksander (Alexandre le Bienheureux, 1968) zwróciła na niego uwagę krytyków i szerszej publiczności do tego stopnia, że był w stanie się poświęcić się wyłącznie do kina i porzucić teatr.