W 1901 roku Becker poślubiła swojego nauczyciela Otto Modersohna, po śmierci jego pierwszej żony Heleny; została też macochą dwuletnej Elsbeth Modersohn (1898–1984) z pierwszego małżeństwa. W latach 1905–1906 przebywała ponownie w Paryżu. W 1907 roku wróciła z Modersohnem do Worpswede.

2 listopada 1907 roku urodziła córkę Mathilde (1907–1998), po czym po 18 dniach zmarła na skutek nagłego zatoru.

Twórczość Inspiracją dla jej twórczości były obrazy Arnolda Böcklina, ale przede wszystkim dzieła francuskich malarzy Paula Cézanne'a (1839–1906) i Paula Gauguina (1848–1903). Jej styl charakteryzowały mocne ciemne barwy, a przedstawiane postaci, martwe natury i pejzaże miały proste formy i ostro zarysowane kontury. Po nieudanej wystawie indywidualnej w Kunsthalle Bremen w 1899 roku, wycofała się z życia publicznego i pracowała w zaciszu domowym. Uznanie przyszło dopiero po jej przedwczesnej śmierci – Becker uznawana jest za prekursorkę ekspresjonizmu.Przed śmiercią westchnęła podobno „Jaka szkoda”. Nie zobaczyła narodzin kubizmu, nie doczekała się własnej wystawy. Od najmłodszych lat chciała „stać się kimś”, „nareszcie coś osiągnąć”. Jako pierwsza kobieta namalowała siebie nago. Kładzie rękę na brzuchu i ciekawie wygląda z obrazu.