Jerzy Parzyński (ur. 19 sierpnia 1929 w Warszawie, zm. 12 lutego 1994 w Krakowie) – adwokat, krytyk muzyczny, dziennikarz, instruktor harcerski, harcmistrz, uczestnik powstania warszawskiego.
Urodził się jako syn adwokata i śpiewaczki operowej Janiny Tisserant-Parzyńskiej. Uczęszczał do Gimnazjum im. Jana Zamojskiego w Warszawie.
Podczas II wojny światowej działał w Szarych Szeregach. W czasie powstania warszawskiego używał pseudonimu „Ryś”, walczył w Śródmieściu Południowym. Był łącznikiem zgrupowania mjr. „Redy”, a następnie rtm. „Ruczaja”. Po kapitulacji wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną. Został odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po opuszczeniu Warszawy zamieszkał w Filipowicach pod Krakowem, gdzie założył drużynę harcerską. W 1945 wraz z rodziną przeniósł się do Krakowa, gdzie ukończył Liceum im. B. Nowodworskiego. Po zdaniu matury w 1948 rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunkach prawo i muzykologia, które ukończył w 1952; w 1968 obronił na Uniwersytecie Warszawskim doktorat z zakresu prawa prasowego.
Od 1953 był związany z „Echem Krakowa” jako radca prawny;