Helen McNicoll (ur. 14 grudnia 1879 w Toronto, Ontario, zm. 27 czerwca 1915 w Swanage, Wielka Brytania) – kanadyjska malarka impresjonistyczna.
Życiorys Helen McNicoll urodziła się jako najstarsze z ośmiorga dzieci Davida McNicolla i Emilie Pashley. Była głucha od dzieciństwa z powodu przebytej szkarlatyny. Ok. 1885 po tym, jak jej ojciec otrzymał pracę w Canadian Pacific Railway, rodzina przeniosła się z Toronto do Montrealu. Pierwszą poważną edukacje malarską Helen McNicoll rozpoczęła w Art Association of Montreal pod okiem Williama Brymnera. Brymner był zwolennikiem malarstwa plenerowego i stylu impresjonistycznego, co wyraźnie wpłynęło na artystyczny rozwój McNicoll. W przeciwieństwie do współczesnej jej Emily Carr McNicoll cieszyła się niezależnością finansową, nie musiała więc tworzyć nic na siłę, ani zabiegać o zamówienia w celu zdobycia środków na utrzymanie. W latach 1904–1906 studiowała w Slade School of Fine Art w Londynie oraz w St Ives w Kornwalii pod okiem Algernona Mayowa Talmage’a. Następnie wynajęła pracownię we Francji. W poszukiwaniu tematów jeździła po okolicy. W 1908 otrzymała pierwszą nagrodę Jessie Dow Prize for Painting z rąk Art Association w Montrealu. Wróciła do Anglii, gdzie dzieliła atelier i ekspedycje malarskie do Yorkshire i Londynu ze swą bliską przyjaciółką, brytyjską malarką Doroteą Sharp.