Bernardo Leighton Guzmán (ur. 16 sierpnia 1909, zm. 26 stycznia 1995 w Santiago) – chilijski polityk, członek Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Był jednym z celów operacji Kondor.
W 1937 prezydent Arturo Alessandri Palma mianował go ministrem pracy. Według dokumentów CIA, ujawnionych przez amerykańską National Security Archive, w 1975 w Madrycie włoski terrorysta Stefano Delle Chiaie spotkał się z agentem DINA oraz kubańskim emigrantem Virgilio Paz Romero, by razem z tajną policją Francisco Franco zaplanować morderstwo Bernardo Leightona. 6 października 1975 on i jego żona zostali ciężko ranni w wyniku postrzału, kiedy przebywali na wygnaniu w Rzymie. W 1978 reżimowy rząd chilijski pozwolił mu wrócić do kraju.
Życiorys Wczesne lata Bernardo Leighton był synem sędziego Bernardino Leightona Gajardo i Sinforosy Guzmán Gallegosy. Dorastał z podziwem dla swojego ojca, znanego „sprawiedliwego człowieka”. Leighton spędził dzieciństwo w Los Angeles w Chile, w prowincji BíoBío. W 1921 roku Leighton przeniósł się do Concepción na studia i praktykę w sekcji świeckiej seminarium. W 1922 r. przeniósł się do Santiago, gdzie pracował w miejscowej szkole jezuickiej St.