Tadeusz Józef Makowski (ur. 29 stycznia 1882 w Oświęcimiu, zm. 1 listopada 1932 w Paryżu) – polski malarz działający w Paryżu, przedstawiciel École de Paris. thumb|240px|Most na Sekwanie (ok. 1913), Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|240px|Kapela dziecięca (1922), Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|240px|14 lipca na wsi (1928), Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|240px|Maskarada (1928), Muzeum Narodowe w Poznaniu thumb|240px|Szewc (1930), Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|240px|Troje dzieci pod drogowskazem (1930), Muzeum Śląskie w Katowicach thumb|240px|Palacze fajek (1931), Muzeum Narodowe we Wrocławiu
Życiorys Urodził się w Oświęcimiu jako syn urzędnika kolejowego. W 1893 skończył szkołę powszechną w Wilamowicach z wynikiem celującym. Studiował w latach 1902–1906 filologię klasyczną i polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, 1903–1908 malarstwo w ASP w Krakowie u J. Unierzyskiego, J. Stanisławskiego i J. Mehoffera. Na przełomie 1908/1909 wyjechał do Paryża, gdzie pozostał do końca życia. We wczesnych pracach był wierny swoim nauczycielom. W Paryżu malował początkowo pod wrażeniem fresków P. C. Puvis de Chavannes'a, a poznawszy grupę kubistów z Montparnasse'u, uległ ich wpływowi. Zaproszony przez W. Ślewińskiego, spędził okres wojny w Bretanii, dokąd później wracał kilkakrotnie.