Hołdunów (niem. Anhalt) – część Lędzin położona na północnym wschodzie miasta.
Historia thumb|left|Dom przy skwerze Johanna i Friedricha Schleiermacherów thumb|left|Domki fińskie Hołdunów został założony w 1770 przez około 300 kalwinów, byłych mieszkańców wsi Kozy, którzy będąc represjonowani i prześladowani z powodów religijnych w państwie polskim przenieśli się na pruski ŚląskW wyniku wojny o sukcesję austriacką (1741–1761) większa część Śląska przypadła Prusom., w rejon lędzińskiego folwarku Kiełpowy. Założoną tam przez nich wieś nazwano Anhalt na cześć właściciela tych ziem księcia Fryderyka Erdmanna z dynastii Anhalt-Köthenów (bocznej linii rodu książąt Anhaltu).
I połowa XIX wieku była okresem największego rozwoju gospodarki wydobywczej węgla kamiennego w rejencji opolskiej. W 1842 zarządca kopalni węgla kamiennego w Pszczynie nadsztygar Brucker znalazł na terenie między wsią Lędziny a kolonią Anhalt pokład węgla grubości 3 metrów. W 1843 na tych terenach powstała kopalnia Heinrichsfreude (pol. tłum. „Radość Henryka”), na cześć panującego wówczas w Pszczynie Jana Henryka X.