Pościg (ang. pursuit) – natarcie na wycofującego się przeciwnika; ta forma natarcia ma na celu uchwycenie terenu, odcięcie lub pokonanie wycofujących się wojsk przeciwnika. Może on być efektem pomyślnego rozwijania powodzenia, gdy przeciwnik utracił zdolność skutecznego stawiania oporu.
Charakterystyka pościgu Pościg to forma działań zaczepnych. Zależnie od skali i osiąganych celów rozróżnia się pościg taktyczny, operacyjny i strategiczny. Stosuje się go w celu rozbicia wycofujących się wojsk przeciwnika i uniemożliwienia im zorganizowanego przejścia do obrony na dogodnych rubieżach w głębi. Organizuje się go w wypadku uzyskania powodzenia w natarciu i stwierdzenia prób wychodzenia wojsk przeciwnika z walki. Po zaobserwowaniu oznak wycofywania się, nacierające wojska przechodzą do pościgu, uniemożliwiając przeciwnikowi oderwanie się. Szeroko przy tym wykorzystuje się taktyczne desanty powietrzne, grupy desantowo-szturmowe oraz oddziały wydzielone. Efekty pościgu uzależnione są od inicjatywy podwładnych, dążeniu do uprzedzenia przeciwnika oraz działania bez przerw taktycznych.