Wincenty Potocki herbu Pilawa (ur. 1740Wincenty Potocki z Podhajec h. Pilawa (Srebrna) (ID: dw.14061) lub 1753Spis ważniejszych miejscowości w powiecie starokonstantynowskim na Wołyniu. Stary Konstantynów, 1910, s. 86., zm. 1825Szczygielski, s. 227 lub 14 stycznia 1826) – podkomorzy nadworny koronny w latach (1773–1794), generał-lejtnant wojsk koronnych od 1773 roku, szef regimentu gwardii koronnej, starosta lubelski w latach 1774–1785Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 196., kolekcjoner sztuki. w 1784 zabiegał o tytuł księcia Świętego Cesarstwa RzymskiegoMichał Baliński, Tymoteusz Lipiński: Brody. W: Starożytna Polska pod względem historycznym, geograficznym, i statystycznym. T. 2. Cz. 2. Warszawa, 1845, s. 598., ale nie spełnił wymagań cesarskich i ostatecznie tytułu nie otrzymałZob. S. Górzyński, Arystokracja polska w Galicji, Warszawa 2009, s. 301. a nie nie przyjął.
Życiorys Syn Stanisława i Heleny Zamoyskiej, brat Józefa, ojciec Franciszka.
W latach 1773–1793 był szefem koronnego regimentu Gwardii Konnej.
Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 rokuVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s.