Władysław Edward Boziewicz (ur. 24 grudnia 1886 w Boguszy, zm. 1946 w Krakowie) – kapitan intendent Wojska Polskiego, autor Polskiego kodeksu honorowego (1919).

Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej Aleksandra i Marii z Borowskich. Maturę zdał w roku 1908 w III Gimnazjum im. J. Sobieskiego w Krakowie. Studia w roku 1914 ukończył na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując absolutorium (zdał egzamin historyczny). 1 sierpnia 1914 wstąpił do cesarskiej i królewskiej armii 1 sierpnia 1914 r. jako jednoroczny ochotnik. W czasie wojny awansowany na podporucznika.

W 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego, gdzie później uzyskał stopień porucznika. 3 maja 1922 zweryfikowany został w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy administracji, dział gospodarczy. Jako oficer rezerwy zatrzymany został w służbie czynnej. Pełnił tę służbę w Rejonowym Zakładzie Gospodarczym w Katowicach (1923) i w Mysłowicach (1924), pozostając równocześnie oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr V w Krakowie. Następnie przeniesiony został z rezerwy do służby czynnej, w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919, w korpusie oficerów administracji, grupa gospodarcza. W 1928 pełnił służbę zawodową w Kadrze 5 batalionu administracyjnego w Krakowie.