Tadeusz Piotr Parpan (ur. 16 listopada 1919 w Krakowie, zm. 21 kwietnia 1990 tamże) – polski piłkarz, środkowy pomocnik, 20-krotny reprezentant Polski (1947–50). Zawodnik Łagiewianki Kraków, Cracovii, i Garbarni Kraków. Mistrz Polski (z Cracovią 1948). W latach 60. kierownik sekcji piłki nożnej.
Życiorys mały|upright|Grób Tadeusza Parpana na cmentarzu Rakowickim Urodził się 16 listopada 1919 w Krakowie. Pochodził z typowo piłkarskiej rodziny, z Łagiewnik. Ojciec, Piotr, współorganizował Klub Sportowy Łagiewianka, synowie Tadeusz i Leopold uganiali się za piłką na łagiewnickich łąkach. Podczas okupacji hitlerowskiej peryferyjne Łagiewniki stały się doskonałym miejscem do rozgrywania meczów piłkarskich. W roku 1943 K.S. Łagiewianka zorganizowała turniej na swoim boisku, z okazji 15-lecia klubu, na którym wystąpiły najsilniejsze piłkarskie drużyny Krakowa: Cracovia, Garbarnia i Wisła. Piłkarze z Łagiewnik nie ulękli się magii wielkich nazwisk, przegrywając honorowo po wyrównanej grze z Wisłą 0:3 i Garbarnią 0:2. W meczach tych w składzie Łagiewianki widnieją nazwiska Parpan I (Tadeusz) oraz Parpan II (Leopold).