Pathet Lao od lat 60. walczył z wojskami amerykańskimi. W latach wojny wietnamskiej przetrzymywał na terytorium Laosu pewną liczbę amerykańskich jeńców wojennych, jak np. Davida Hrdlickę więzionego w jaskiniach na północ od miejscowości Ban Na Kay TayR.Colvin, s.17..
Pathet Lao uważana była za laotański odpowiednik Việt Minhu i VietconguK.Conboy, s.6.. Określenie to z czasem stało się ogólną nazwą dla laotańskich komunistów. Kojarzonym z nią ugrupowaniem politycznym stała się w latach 1955–1972 Laotańska Partia Ludowa, a w końcu Laotańska Partia Ludowo-Rewolucyjna (od 1972 do dziś). Od chwili oficjalnego przejęcia władzy w listopadzie 1975 roku i obalenia króla Savang Vatthana Pathet Lao nie zaprzestał działalności, przekształcając się z ruchu partyzanckiego w ugrupowanie rządzące i w odróżnieniu od kambodżańskich Czerwonych Khmerów był właściwie przedłużeniem środowiska wietnamskich komunistów, będąc pod ich kontrolą. W kwietniu 1975 roku, po upadku rządu w Wietnamie Południowym, Pathet Lao podpisała z Wietnamem porozumienie, na mocy którego zezwolono armii wietnamskiej na stałe przebywanie w Laosie. Ostatni żołnierze wietnamscy wycofali się z Laosu w 1988 rokuK.Conboy, s.63..
Zobacz też Królestwo Laosu I wojna indochińska Wojna wietnamska
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polityka Laosu Kategoria:Organizacje komunistyczne Kategoria:Historia Laosu