Czasowo przebywał w Oksfordzie, Londynie i Cambridge.
W 1914 wcielony został do armii austro-węgierskiej, gdzie dowodził kompanią 16 pułku piechoty Obrony Krajowej. W grudniu 1914 został schwytany przez wojska rosyjskie i wysłany na Syberię. Na zesłaniu spędził siedem lat.
Po powrocie w 1921 do Krakowa został profesorem zwyczajnym UJ. W 1923 został wybrany na członka korespondenta, a w 1931 na członka czynnego Polskiej Akademii Umiejętności. Wykładał w Szkole Nauk Politycznych UJ. W akademickim 1930/1931 pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego UJ. Wykładał i badał literaturę Wielkiej Brytanii.
W 1935 był członkiem krakowskiej loży wolnomularskiej Przesąd ZwyciężonyAnna Kargol, Środowisko wolnomularskie w międzywojennym Krakowie, [w:] Ars Regia, 9/15-16, 2006, s. 151..
W czasie okupacji niemieckiej zarabiał na życie lekcjami angielskiego i pracą w szkole zawodowej.
Do grona jego uczniów należeli m.in. Stanisław Helsztyński, Julian Krzyżanowski, Wacław Borowy, Tadeusz Grzebieniowski, Przemysław Mroczkowski, Andrzej Waligórski.
Tłumaczył też na polski literaturę angielską.
Zmarł nagle na atak serca 1 czerwca 1945 w Krakowie.