Georges Darboy (ur. 16 stycznia 1813 w Fayl-Billot – zm. 24 maja 1871 w Paryżu) – francuski duchowny katolicki, biskup Nancy w latach 1859–1863, arcybiskup Paryża od 1863. W 1871 znalazł się w grupie prominentnych zakładników Komuny Paryskiej, zamordowanych przez komunardów w momencie jej upadku.
Życiorys Jerzy Darboy urodził się 16 stycznia 1813 w miejscowości Fayl-Billot w departamencie Haute-Marne w północno-wschodniej Francji. Był synem ubogiego mieszczanina. Pierwsze nauki pobierał w rodzinnym miasteczku. Od 1831 roku studiował w seminarium w Langres, wyświęcony został w dniu 17 grudnia 1836. Po święceniach pracował jako wikariusz w St. Dizier. W 1840 roku został powołany na profesora filozofii do seminarium w Langres. W następnym roku otrzymał katedrę Pisma Świętego, a następnie katedrę teologii dogmatycznej. W 1845 roku przetłumaczył z oryginału dzieło św. Dionizego Areopagity, co otworzyło mu drogę do przyszłych godności. Przeniesiony w 1846 roku do Paryża, objął między innymi urząd honorowego kanonika katedry Notre Dame.