Zgodnie z tradycją, sam czart strzeże tu pono kotlika dukatów, zrabowanych przez Ondraszka bogatemu Żydowi z Lanckorony.

Obecnie masyw Girowej porośnięty jest w większości lasami świerkowo-bukowymi, z niewielką domieszką jodły, jawora i in. Na szczycie kilka kęp sztucznie wprowadzonej kosodrzewiny. Wzdłuż grzbietu Girowej rozciąga się szereg polan, z rozrzuconymi, nielicznymi zabudowaniami przysiółków należących do Mostów lub do Bukowca. Gdy w ciągu XVIII w. lasy na Girowej utraciły swój walor ochrony granicy, na jej grzbiecie wykarczowano szereg polan. Były one w większości wypasane do początków II połowy XIX w., gdy zaczęto znosić serwituty pastwiskowe, jednak jeszcze w 1913 r. Ludomir Sawicki, prowadząc badania nad szałaśnictwem na Śląsku Cieszyńskim, zarejestrował na Girowej szałas, w którym 35 wspólników z Bukowca wypasało 115 owiec i 29 krów.

Z polany szczytowej rozciągała się jedna z najciekawszych w tym rejonie Beskidów, prawie dookolna panorama obejmująca góry trzech państw: Polski, Czech i Słowacji – obecnie znacznie ograniczona drzewami. Na polanie odsłaniają się spod cienkiej warstwy gleby piaskowcowe płyty;