Order Leopolda (fr. Ordre de Léopold, nl. Leopoldsorde) – najwyższy i najstarszy order Królestwa Belgii, nazwany tak na cześć króla Leopolda I.
Historia thumb|upright Order został ustanowiony 11 lipca 1832 przez pierwszego króla Belgów Leopolda I z dynastii Sachsen-Coburg-Gotha, początkowo wbrew oporowi parlamentu tego kraju, który uważał ordery i odznaczenia za niedemokratyczne. Jest nadawany zarówno Belgom, jak cudzoziemcom za szczególne zasługi dla kraju, zdobyte w służbie cywilnej lub wojskowej na lądzie i na morzu. Odznaczeni orderem podoficerowie otrzymują roczną rentę. Oficerowie belgijskich sił zbrojnych otrzymują Order Leopolda po 20 latach służby i najwcześniej 5 lat po uzyskaniu Orderu Korony lub orderu Leopolda II, wyżsi urzędnicy państwowi po 10–20 latach służby, pod warunkiem uprzedniego pięcioletniego posiadania Orderu Korony. Wyższą klasę Orderu Leopolda można otrzymać po dalszych 10 latach służby cywilnej czy wojskowej. Order jest obecnie administrowany przez belgijskie MSZ. Jednocześnie posiada charakter orderu domowego belgijskich Wettinów, tzn. że I.