Efektywność Kaldora-Hicksa jest rozwinięciem i rozszerzeniem pojęcia efektywności Pareto. Jeśli w sytuacji ocenianej według kryterium Kaldora-Hicksa doszłoby do rzeczywistego wyrównania strat, to wynik ten byłby także efektywny w sensie Pareto. Oznacza to, że każda sytuacja efektywna według Pareto spełnia też warunki efektywności Kaldora-Hicksa. Nie każda sytuacja efektywna według Kaldora-Hicksa spełnia jednak warunki efektywności Pareto, ponieważ kompensacja strat jest tu tylko potencjalna, a niekoniecznie faktyczna.
Przykład Jeśli na początku osoba A ma 10 jednostek dobra X, a osoba B ma 100 jednostek, i w wyniku wprowadzenia pewnej polityki gospodarczej osoba A zyskuje i ma teraz 20 jednostek, a osoba B traci i zostaje jej 99 jednostek, to taka zmiana nie będzie uznana za poprawę według kryterium Pareto (ponieważ ktoś stracił). Jednak według kryterium Kaldora-Hicksa nowa sytuacja może być uznana za korzystną, jeśli osoba A mogłaby – przynajmniej w teorii – oddać osobie B część swojego zysku (np. od 1 do 10 jednostek dobra X), tak aby B mogła odzyskać swoją wcześniejszą pozycję.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Efektywność