mały|Muzeum brata Zenona w Czarni mały|Sala japońska w Muzeum brata Zenona Żebrowskiego w Czarni (Muzeum Kurpiowsko-Japońskie): pamiątki z pobytu brata Zenona Żebrowskiego w Japonii, z wizyty cesarza Japonii w Polsce, widoczne kimona i inne przedmioty z Japonii, u sufitu zawieszono kierec Zenon Żebrowski (), właściwie Władysław Żebrowski (ur. prawdopodobnie 22 września 1898 w Surowem, zm. 24 kwietnia 1982 w Tokio) – misjonarz, franciszkanin konwentualny, założyciel ponad 30 sierocińców w Japonii, prekursor wolontariatu w Japonii i animaloterapii.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. Był synem Józefa i Anny z Kozonów małżonków Żebrowskich. Obserwował religijność matki, która chodziła pieszo na pielgrzymki do Częstochowy. Wychował się w duchu patriotyzmu. Miał trzech braci i siostrę.
Po odbyciu komisji wojskowej w Ostrołęce 1 lipca 1919 zaciągnął się w Łomży do 1 Pułku Piechoty Legionów. W czasie wojny polsko-bolszewickiej bronił Wilna. W wojsku służył niecałe trzy lata. Potem uczył się rzemiosła u krawca, szewca, ślusarza i kowala.