Józef Jan Śreniowski (ur. 5 lutego 1947 w Łodzi) – działacz opozycji demokratycznej w PRL, członek Komitetu Obrony Robotników, członek założyciel KSS „KOR”, społecznik, analityk.
Życiorys Syn Stanisława Śreniowskiego (1912-1957), historyka prawa, profesora Uniwersytetu Łódzkiego i Krystyny Śreniowskiej, historyka, profesora Uniwersytetu Łódzkiego.
Z wykształcenia socjolog i etnograf. Usunięty ze studiów za organizowanie strajku studenckiego na Uniwersytecie Łódzkim w Marcu ’68.
Wszedł do Komitetu Obrony Robotników w listopadzie 1976 r., razem z Bogdanem Borusewiczem i był jednym z trzydziestu ośmiu członków KOR. Członek założyciel Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”. Członek redakcji wychodzącego w latach 1977–1981 poza cenzurą Robotnika (wraz z Henrykiem Wujcem), współautor (z Janem Lityńskim) opublikowanej w lipcu 1979 r. Karty Praw Robotniczych.
W 1979 doprowadził w Łodzi do porozumienia działaczy różnych odłamów opozycji, m.in. KPN i pisma Puls - wspólnie podejmowali akcje w obronie ludzi represjonowanych.
W stanie wojennym internowany, ucieka z więzienia w Łowiczu i ukrywa się przez ponad dwa lata. Schronił się w Krakowie, gdzie założył jedną z największych podziemnych drukarni prasowych w kraju.