Ordynacja Kobylnicka Twardowskich – ordynacja rodowa założona w 1859 roku, zatwierdzona przez rząd pruski w 1860, istniała do 1945 i obejmowała około 2200 hektarów. Jej siedzibą była rezydencja Kobylniki w Wielkopolsce, gdzie II ordynat wybudował w 1886 pałac w stylu neorenesansowym (Queen Ann Revival). Po 1918, na skutek złej koniunktury oraz częściowo złego zarządzania, ordynacja stopniała do 904 hektarów, ale uchodziła za jeden z najlepiej zarządzanych majątków ziemskich w Wielkopolsce. Po 1990 pałac po długoletnich procesach sądowych został wykupiony przez dawnych właścicieli, a następnie został odnowiony i urządzono w nim hotel.
Historia i ordynaci Ordynację kobylnicką ustanowił swoim testamentem Dobrogost Maciej Twardowski (1789-1859), wielkopolski ziemianin wyznania ewangelicko-reformowanego. Zgodnie z testamentem miała być dziedziczona na zasadzie męskiej primogenitury, najpierw przez jego syna i jego potomstwo męskie bądź żeńskie (w przypadku braku synów), potem przez potomstwo jego córki, Seweryny Lossow (1818-1897), zarówno męskie jak i żeńskie, a następnie przez potomstwo jego najmłodszej córki, Heleny Lossow (1830-1881). W każdorazowym przypadku ordynat miał nosić nazwisko Twardowski, a od dziedziczenia były wyłączone dzieci pozamałżeńskie.