Pierwsze domy wybudowano na wzgórzu Har Rakafot (pol. Wzgórze Fiołków; znany po arabsku jako Bab Al-Hauwa, Brama Wiatrów). Według planów budowlanych, osada miała być przeznaczona dla 450 rodzin. Budowę tych pierwszych domów ukończono do końca 1957 roku. Obie osady - Ma’alot i Tarszicha - należały do Samorządu Regionu Ma’ale Josef, który starał się promować i rozwijać lokalne społeczności. W czerwcu 1960 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych podjęło decyzję o przyznaniu obu osadom statusów samorządu lokalnego. Decyzja ta nie została jednak wdrożona, a zamiast tego w dniu 4 października 1962 roku postanowiono połączyć obie osady w jedną miejscowość o nazwie Ma’alot-Tarszicha. Oficjalna uroczystość połączenia obu osad i nadanie statusu samorządu lokalnego odbyła się 16 maja 1963 roku. Był to wyjątkowy przypadek dobrowolnej integracji Żydów i Arabów, pragnących mieszkać w jednej miejscowości. W momencie połączenia w Ma’alot mieszkało 520 rodzin żydowskich (w większości imigrantów z Afryki Północnej), a w Tarszicha mieszkało około 200 rodzin arabskich i 61 rodzin żydowskich. W skład pierwszej lokalnej rady weszło 15 członków, z których 5 było Arabami. W 1965 roku w Ma’alot wybudowano główne centrum miejskie, w którym znalazło się 21 sklepów, bank, kawiarnia i kino.