Prowadzą oni działalność edukacyjną dla arabskich chrześcijan w sąsiednich miejscowościach. Nadają także chrześcijańskie audycje radiowe i internetowe w języku arabskim.
Współczesna osada została założona 30 listopada 1952 roku jako prowizoryczny obóz dla imigrantów żydowskich (ma'abarot). Pierwszymi mieszkańcami było 80 rodzin, które wcześniej mieszkały w podobnym obozie przy Ramat Jiszaj. Początkowo planowano utworzenie tutaj osady o charakterze rolniczym, jednak górska okolica i brak gruntów ornych spowodowały, że rozpoczęto budowę osiedli mieszkaniowych o charakterze miejskim. Osada do końca lat 50. XX wieku przeżywała duże trudności finansowe, a jej mieszkańcy zatrudniali się przy sezonowych pracach rolniczych w Dolinie Jezreel. Zmianie planów musiały więc towarzyszyć duże inwestycje, aby osada mogła stać się centrum usługowym dla całego rolniczego regionu. Inwestycje te miały także wzmocnić pozycję społeczności żydowskiej w rejonie arabskiej aglomeracji miejskiej Nazaretu. Działania te zdołano przeprowadzić dopiero w połowie lat 70. XX wieku. Nowa miejscowość miała nazywać się Migdal Chaim (hebr. מגדל חיים), na cześć pierwszego prezydenta Izraela Chaima Weizmana. Jednak rządowa komisja nazewnictwa odrzuciła ten plan i zaleciła obecną nazwę Migdal ha-Emek.