Po zaleczeniu ran, już w stopniu oficera walczył pod: Okuniewem, Wawrem, nad Liwcem pod Długosiodłem i w bitwie pod Ostrołęką. W bitwie tej został czterokrotnie ranny i już w okresie do upadku Warszawy nie brał czynnego udziału w walkach. Związał się z obozem dyktatora Jana Krukowieckiego. W sierpniu i wrześniu pisał artykuły do Dziennika Powszechnego (Krajowego). Oto krótki fragment artykułu zamieszczonego w 230 numerze Dziennika Krajowego pod datą 22 sierpnia 1831 (pisownia oryginalna): mały|Tablica upamiętniająca Mochnackiego przy Powiatowym Zespole Szkół w Redzie thumb|upright|Popiersie Maurycego Mochnackiego w warszawskich Łazienkach Był współzałożycielem Towarzystwa Patriotycznego, po upadku dyktatury jego wiceprezesem. Został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti MilitariKrystyna Krzemień-Ojak, Maurycy Mochnacki, w: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. I Warszawa 1984, s. 680..