Niemcy W Niemczech duża liczba wspólnot intencjonalnych określa się jako komuny i istnieje sieć komun politycznych o nazwie Kommuja z około 30 grupami członkowskimi (stan na maj 2009). Niemcy mają długą tradycję wspólnot intencjonalnych, sięgającą do grup inspirowanych zasadami ruchu w XIX wieku. Później, po I wojnie światowej, w Republice Weimarskiej powstało około 100 wspólnot intencjonalnych; wiele z nich miało wspólną gospodarkę. W latach 60. XX w. nastąpiło odrodzenie się społeczności, które nazywały się komunami, począwszy od w Berlinie, następnie (również Berlin) i Komuny 3 w Wolfsburgu.

W niemieckiej księdze komun, Das KommuneBuch, komuny są definiowane przez Elisabeth Voß jako wspólnoty, które:

mieszkają i pracują razem, mają wspólną gospodarkę, tzn. wspólne finanse i wspólną własność (ziemia, budynki, środki produkcji), wspólnie podejmują decyzje – zazwyczaj w drodze konsensusu, starają się zredukować hierarchię i struktury hierarchiczne, mają wspólne prace domowe, opiekę nad dziećmi i inne wspólne zadania, mają równość kobiet i mężczyzn, mają niski ślad ekologiczny poprzez dzielenie się i oszczędzanie zasobów.