Wyczyniec łąkowy (Alopecurus pratensis L.) – gatunek wieloletniej rośliny z rodziny wiechlinowatych.Jest szeroko rozprzestrzeniony w strefie umiarkowanej Europy i Azji. Pospolity w Polsce na całym niżu.
Morfologia 180px|left|thumb|Pokrój 180px|left|thumb|Kwiatostan thumb|180px|left|Języczek liściowy Pokrój Roślina o wysokości dochodzącej do ponad 100 cm, rozłogowo-luźnokępowa, wykształca silnie ulistnione pędy wegetatywne i kwiatowe. Trawa wieloletnia, rozwija się wczesną wiosną. Łodyga Silnie ulistniona, źdźbła proste. Liście Równowąsko-lancetowate, o szerokości 6-10 mm szorstkie z wierzchu, wyraźnie unerwione, ciemnozielone. Pochwa liściowa otwarta, wewnątrz niej krótki języczek. Kwiatostan Wiecha kłosokształtna (kłos pozorny wiechowaty) o długości do 10 cm, miękka, gęsta, wielostronna. Kłoski owalne, na krótkich szypułkach z wyrastającą długą ostką, jednokwiatowe, podczas kwitnienia widoczne fioletowe pylniki. Nasiona Oplewiony ziarniak o długości do 6 mm i szerokości do 2 mm. Plewy pokryte włoskami, zrośnięte do połowy długości kłoska, pod nimi znajduje się plewka dolna, z której wyrasta długa ostka.