Broń odtylcowa – broń palna ładowana od wlotu lufy (od tyłu broni). Jej istotnym elementem jest zamek, który łączony jest z lufą mechanizmem ryglowym pozwalając na otwieranie i zamykanie jej przewodu.
Żargonowo myśliwska broń palna ładowana odtylcowo nazywana jest odtylcówką.
Historia Od początku powstania aż do połowy XIX w. dominującym systemem stosowanym w budowie broni palnej były konstrukcje odprzodowe. Lufy stosowane w broni odprzodowej były otwarte jedynie od strony wylotu, co zapewniało wysoką szczelność i bezpieczeństwo, oraz dobre wykorzystanie energii gazów prochowych. Broń taka obarczona była jednak skomplikowanym i czasochłonnym systemem ładowania. Zarówno ładunek miotający jak i pocisk należało oddzielnie umieszczać w lufie, przepychając je do końca przez całą jej długość. Z powodu tych mankamentów poszukiwano rozwiązań, które usprawniłyby jej obsługę. Logicznym wyjściem wydawało się skonstruowanie broni odtylcowej poprzez zastosowanie lufy z otwieranym i zamykanym wlotem.