Działalność masońska 30 kwietnia 1774 Hylzen wraz z Janem Łukaszem Thoux de Salverte, Karolem Henrykiem de Heykingiem oraz Jerzym Wielhorskim założył Towarzystwo Dobroczynne o nazwie „Zakon Przyjaciół Doświadczonych” („l’ Ordre des Amis à l’Épreuve”). Po przyjęciu kilku nowych członków kierownictwo „Zakonu” zapragnęło kierować lożą masońską sensu stricto. Dlatego jeszcze pod koniec 1774 roku przekształcone zostało w prowizoryczną i ukrytą lożę „Bon Pasteur”, która doczekała się także wileńskiej filii. Wkrótce grupa zaczęła dążyć do całkowitego wyzwolenia się spod wpływów niemieckich i stworzenia samodzielnej centrali wolnomularskiej na ziemiach Rzeczypospolitej. Przy poparciu wolnomularzy rosyjskich loża ujawniła się na forum wolnomularskim i utworzyła kierownictwo przyszłej obediencji. W ten sposób powstała Sublime Conseil Écossais du Grand Orient de Pologne (Wyższa Rada Szkocka Wielkiego Wschodu Polskiego), na czele której stanął Józef Jerzy. Zwieńczeniem kariery wolnomularskiej Hylzena było Wielkie Mistrzostwo loży „Katarzyna pod Gwiazdą Północną”. Obok działalności wolnomularskiej Hylzen przynależał również do różokrzyżowców.