Z dniem tym przybrała nazwę Gazety Wolnej Warszawskiej; a dnia 15 listopada, po tygodniowej przerwie, po zajęciu stolicy przez Moskali, wychodzić zaczęła pod nazwą Gazety Warszawskiej”.
Własność rodziny Lesznowskich Gazeta została następnie kupiona i odtworzona w 1794 przez Antoniego Lesznowskiego. Po pewnych perturbacjach kontynuował wydawanie tytułu (pod zmienionymi jednak tytułami: „Gazeta Krajowa”, następnie „Gazeta Wolna Warszawska”) od 1796. W połowie XIX w., pod kierownictwem Antoniego Lesznowskiego juniora, pismo stało się bardzo dochodowym przedsięwzięciem. Po powstaniu styczniowym „Gazeta Warszawska” zaczęła przechodzić kryzys. W tym czasie za tytuł odpowiadał brat Antoniego juniora – Ludwik. Po jego śmierci w 1875 pismo wydawał jego syn – Stanisław. Periodyk coraz bardziej ewoluował politycznie w kierunku endeckim. Z powodów politycznych tytuł był formalnie zawieszony w latach 1906–1909. Tuż przed śmiercią Stanisław prawa wydawnicze „Gazety Warszawskiej” przekazał Maurycemu ZamoyskiemuJ. Łojek, Lesznowscy, „Kwartalnik Historii Prasy Polskiej”, 30, 1991, nr 3-4, s. 26–34.. Zawieszenie pisma nastąpiło z przyczyn politycznych 27 grudnia 1906 (publikacja artykułu Z roku 1863). Tytuł wznowiono w listopadzie 1909Z.