Powstający Sanhedryn – ekstremistyczna grupa religijnych syjonistów, zmierzająca do odrodzenia starożytnego Wielkiego Sanhedrynu jako najwyższej instytucji religijno-sądowniczej judaizmu.
Nazwa
Nazwę „Powstający Sanhedryn” należy rozumieć jako „Rozwijający się Wielki Sanhedryn”. Nazwa ta będzie używana do momentu, w którym światowa społeczność żydowska uzna Sanhedryn za swoją naczelną władzę religijną.
Historia utworzenia Powstającego Sanhedrynu
Według historiografii świeckiej Wielki Sanhedryn (hebr. Sanhedrin Ha-Gadol) powstał w starożytnej Judei ok. r. 200 p.n.e. (według tradycji żydowskiej istniał już od czasów Mojżesza, wzmiankę o 70 starszych zawierają Księga Wyjścia 24,1 i Księga Liczb 16,11). Składał się z 71 członków: 23 kapłanów, 23 pisarzy (rabinów) i 23 starszych (arystokratów) pod przewodnictwem arcykapłana. Podlegały mu 23-osobowe Małe Sanhedryny w większych miastach oraz 3-osobowe Bathei Din (Domy Sądu) w mniejszych miastach i wsiach. Członkowie Sanhedrynu musieli posiadać święcenia (smichę) pochodzące od samego Mojżesza. Po zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej przez Rzymian w 70 r. Wielki Sanhedryn przeniósł się do Jawne i a w jego skład weszli wyłącznie rabini.