thumb|Nordyccy bogowie byli śmiertelni. Tylko dzięki jabłkom Idunn mieli nadzieję doczekać Ragnaröku. Obraz J. Penrose, 1890 Mitologia nordycka – mitologia ludów krajów skandynawskich i nordyckich (północnogermańskich): Danii, Szwecji, Norwegii, Islandii oraz Wysp Owczych.
Mitologia nordycka jest odmianą mitologii germańskiej.
Kosmogonia Centralny element kosmogonii skandynawskiej to Völuspá, opowieść o drzewie życia, Yggdrasilu, świętym jesionie. Jest tym co święte, osią i miejscem łączącym wszystko we wspólnym ładzie w kosmosie. W mitologicznej pieśni o Yggdrasilu drzewo życia jest niszczone przez jelenie i węże symbolizujące to, co niepewne i groźne. Yggdrasil jednak żyje dzięki Nornom, podlewającym święty jesion wodą ze studni Urd. W mitologii skandynawskiej Yggdrasil łączy dziewięć krain:
Asgard – siedziba Asów. Vanaheim – siedziba Wanów. Álfheim – siedziba elfów. Muspelheim – kraina ognia, zamieszkiwana przez ognistych olbrzymów. Svartalfheim, tzw. Nidavellir – kraina krasnoludów. Helheim – kraina zmarłych.