Kontratak (ang. counter attack) – taktyczny zwrot zaczepny wykonywany na włamującego się w głąb obrony przeciwnika; inaczej: działanie taktyczne podejmowane przez broniące się wojska, mające na celu odparcie przeciwnika, który włamał się w głąb obrony i przywrócenie pierwotnego położenia. Jest najwyższym przejawem aktywności w działaniach obronnych w skali taktycznej.W terminologii wojskowej II Rzeczypospolitej termin kontratak przyrównywano do francuskiego contre-attaqe, niemieckiego Gegenangriff lub angielskiego reciptocalattack. Nie był on jednak w zasadzie stosowany w piśmiennictwie wojskowym. W zależności od czasu, użytych sił i środków, operowano pojęciami przeciwnatarcie lub przeciwuderzenie.
Prowadzenie kontrataku Broniący się oddział nie może biernie oczekiwać na działanie nacierającego przeciwnika, lecz w sprzyjających sytuacjach powinny przeciwdziałać kontratakami, zmuszając go do zmniejszenia tempa natarcia, przedwczesnego wprowadzenia odwodów i w konsekwencji do załamania natarcia. Kontratak wykonuje się zazwyczaj drugimi rzutami i odwodami broniących się oddziałów. Może w nim wziąć udział również część pododdziałów pierwszego rzutu, broniących się na kierunkach wykonywanego kontrataku lub ściągniętych z odcinków nieatakowanych przez przeciwnika.