Budowa Większość jeziorowców ma pewne wspólne cechy konstrukcyjne, odróżniające je od statków morskich. Z powodu ograniczeń rozmiarów, przede wszystkim szerokości i zanurzenia, są od nich generalnie dłuższe i węższe. Stosunek długości do szerokości wynosi zwykle ok. 10:1, podczas gdy u statków morskich 7:1. W celu maksymalnego wykorzystania rozmiarów kadłuba na przestrzeń ładunkową, mają także pełniejsze linie kadłuba i tępe dzioby w miejsce ostro nachylonych lub kliprowych. Wiąże się to z łatwiejszymi warunkami żeglugi na wodach Wielkich Jezior, przede wszystkim mniejszymi falami, oraz brakiem potrzeby rozwijania dużej szybkości. Zazwyczaj nie posiadają gruszki dziobowej.
thumb|250px|Nowszy przedstawiciel jeziorowców - MS „John B. Aird” (nośność 31 tys. ton, długość 222,5 m) Nietypowym dla statków morskich elementem architektury typowych jeziorowców, budowanych w latach 1869-1974, była nadbudówka dziobowa z mostkiem umieszczona na samym dziobie i dodatkowo nadbudówka na rufie. Nowsze statki budowane są już zwykle w powszechnym dla statków morskich układzie, z jedyną nadbudówką na rufie. Niektóre wczesne jeziorowce, budowane pod koniec XIX wieku, miały nietypowy kadłub z zaokrąglonym dziobem i burtami zaokrąglającymi się ku górze („grzbiet wieloryba” - whaleback).