Ossowski nie ukończył zamierzonego dzieła, wyłożył natomiast szereg ogólnych zasad w projekcie O urządzeniu starostw w czerwcu 1791. Projekt zawierał 3 rozdziały. Pierwszy, „Pewność własności”, głosił, iż dzięki sprzedaży starostw „każda ziemia musi mieć dziedzicznego właściciela”, przewidując podział wielkich majątków na średnie a niepodzielne gospodarstwa folwarczne. Drugi, „Opieka dla pracy”, mówił o rozładowaniu terenów przeludnionych i zagospodarowaniu nieużytków. Włościanie uzyskać mieli „wieczystą własność” nadziału ziemi, w tym prawo jego zbycia za zgodą dziedzica po wprowadzeniu na gospodarstwo nowego gospodarza („zastępnika”). Trzeci, „Pomoc w nakładach”, przewidywał utworzenie banku z sum wpływających ze sprzedaży starostw, udzielającego 4 – procentowych kredytów długoterminowych na „zaprowadzenie fabryk i rękodzieł”X. Michała Ossowskiego O Urządzeniu Starostw: Rada y Projekt do Prawa, Emanuel Rostworowski, Legendy i fakty XVIII wieku Warszawa 1963, s. 282. Ostatni król Rzeczypospolitej Warszawa 1966, s. 242–253. Projekty Ossowskiego były przedmiotem polemik Rostworowskiego z Janem Dihmem..