Szybkie osiągnięcie maksymalnej szybkostrzelności jest bardzo ważne podczas walk powietrznych, gdzie czas na celny ostrzał przeciwnika jest często bardzo krótki, a ponadto działka o wirującym bloku luf cierpią na zmniejszoną celność prowadząc ogień w innym tempie niż nominalne. Rosyjskie konstrukcje osiągają szybkostrzelność maksymalną niemal bez zwłoki.
GSz-6-30 jest zasilany amunicją 30 × 165 mm w taśmach, a inicjowanie ładunku miotającego odbywa się elektrycznie. Poważnym problemem okazał się być olbrzymi odrzut wynoszący 5500 kg i bardzo silne drgania podczas strzelania. Mimo zamontowania działka pod kątem 1°13' w dół, zamontowania dodatkowych osłon i zmniejszenia szybkostrzelności do 4000 strz./min., siły działające na kadłub samolotu były bardzo duże, a MiG-27 był pierwotnie lekkiej konstrukcji myśliwcem. Uszkodzenia reflektorów były tak częste, że w przypadku lotów nocnych wprowadzono obowiązek lądowania na oświetlonych lotniskach. Często zawodził mechanizm wypuszczania przedniego podwozia, co w skutkowało uszkodzeniem, lub zniszczeniem samolotu podczas lądowania. Na drgania wrażliwa była też elektronika (żyroskopy, radia, aparatura nawigacyjna;