Alton Brooks Parker (ur. 14 maja 1852, zm. 10 maja 1926) – amerykański prawnik, sędzia i polityk, znany głównie jako kandydat Partii Demokratycznej w wyborach prezydenckich w 1904 roku.
Życiorys Urodzony w Cortland (Nowy Jork) Parker praktykował początkowo prawo w Kingston. Był też czynnym członkiem Partii Demokratycznej. W latach 1885–1889 zasiadał w Sądzie Najwyższym stanu Nowy Jork, zaś w latach 1898–1904 prezesem Federalnego Sądu Apelacyjnego w Nowym Jorku. Był bliskim współpracownikiem i protegowanym wpływowego konserwatywnego demokraty Davida B. Hilla, gubernatora i senatora z Nowego Jorku.
To właśnie poparcie konserwatywnego skrzydła partii (tzw. Bourbon Democrats) zdecydowało o uzyskaniu przez Parkera nominacji jako jej kandydata na prezydenta Stanów Zjednoczonych w 1904. Parker zaakceptował wysunięcie swojej kandydatury, rezygnując tym samym z funkcji prezesa sądu.
W owym czasie wewnątrz Partii Demokratycznej toczyła się walka między konserwatystami, na których czele stali Hill oraz były prezydent Grover Cleveland, a frakcją postępową, której przewodził trzykrotny kandydat na prezydenta i przyszły sekretarz stanu William Bryan. Tym razem jednak czasowo przywództwo objęli przeciwnicy Bryana.