Wszystkie imiesłowy krótkie, w tym również te nieregularne, kończą się na -t.
Oprócz powyższych form, niezbędnych do konstrukcji czasów gramatycznych, czasowniki posiadają parę innych, np. imiesłów przymiotnikowy czynny (zwany również imiesłowem długim, langt participium), np. kiggende, patrzący, oraz rzeczownik odczasownikowy, np. kigning, patrzenie.
Zaimki Duński posiada zestaw zaimków typowy dla języków germańskich. Podobnie jak w angielskim, zaimki osobowe odmieniają się przez przypadki, mimo iż normalne rzeczowniki są nieodmienne.
Zaimki dzierżawcze w większości posiadają dwie formy, w zależności od rodzaju gramatycznego słowa określanego.
Zarówno zaimki osobowe, jak i dzierżawcze posiadają formy zwrotne, np. sig (się). Zaimki osobowe dodatkowo posiadają złożoną formę zwrotną zaimek + selv, jednak jest ona dość rzadko używana w tej postaci.
+ Zaimki osobowe, mianownik Liczba pojedyncza Liczba mnoga 1 osoba jeg ja vi my 2 osoba du, De ty I wy 3 osoba han, hun, den/det on, ona, ono de oni/one
+ Zaimki osobowe, dopełniacz Liczba pojedyncza Liczba mnoga 1 osoba mig mnie os nas 2 osoba dig, Dem ciebie jer was 3 osoba ham, hende, den/det jego, ją, je dem ich/je