Przydomek „filozof”, który otrzymał już za swojego życia, nie odnosił się do jego dzieł filozoficznych (Rozmyślania nie były znane za jego życia), ale do postawy życiowej i sposobu sprawowania rządów. Przydomek ten wskazywał na jego dążenie do oparcia życia na cnocie i kierowania się rozumem. Filozofia była tu rozumiana jako sposób życia i dążenie do osiągnięcia wewnętrznej dyscypliny poprzez ćwiczenia duchowe, a nie jako dyscyplina teoretyczna pozwalająca rozumieć świat. Filozofowie cieszyli się łaską cesarza. Dio Kasjusz podaje, że niektórzy ludzie udawali filozofów, by wkraść się do łaskDio Kasjusz, LXXII.
U potomnych, Marek Aureliusz znany jest przede wszystkim jako autor Rozmyślań, na podstawie których dokonuje się rekonstrukcji jego poglądów. Rozmyślania prezentują filozofię rzymskiego stoicyzmu, która w przeciwieństwie do stoicyzmu hellenistycznego skupiała się na problemach moralnych (z istotnym elementem religijnym), pomijając kwestie kosmologiczne czy logiczne. Filozofia jest tu rozumiana jako sztuka życia, a nie jako dyscyplina teoretyczna, pozwalająca wyjaśniać świat.