Skomponowany przez Rabina utwór Owner of a Lonely Heart stał się największym przebojem Yes, osiągając pierwsze miejsce amerykańskich list przebojów.
W roku 1989 Yes rozpadł się na dwie części, które weszły w spór prawa do używania nazwy „Yes”. czterech muzyków założyło grupę Anderson Bruford Wakeman Howe, która nagrała tak też zatytułowaną płytę i koncertowała tzw. Yes West, czyli muzyków ze składu, który nagrał Big Generator uzupełnionych o Billy’ego Sherwooda. Ta grupa ograniczyła się do prób studyjnych.
Trevor Rabin zachował w tym sporze neutralność i wrócił na krótki czas do kariery solowej. Nagrał wtedy płytę Can't Look Away, jej producentem został Bob Ezrin, znany ze współpracy z Rogerem Watersem.
Po mediacji wytwórni płytowej Arista, Yes reaktywował się w roku 1990 w ośmioosobowym składzie. Poza Trevorem Rabinem, drugim gitarzystą został Steve Howe (grający w zespole w latach 70.). Wydana w 1991 płyta Union zawierała jednak tylko cztery utwory „Yes West” z udziałem Rabina.
Skład Yes z Union rozpadł się po światowej trasie koncertowej w latach 1991–1992. Zespół (w składzie z 90125 i Big Generator) był nadal zobowiązany do nagrania jednej płyty. W 1994 wydano płytę Talk uznawaną za największe osiągnięcie artystyczne w historii grupy z Trevorem Rabinem w składzie.