Trzecia wyprawa do Peru thumb|Mapa podboju Peru 1531–1533 (1923) Wiedząc, że nie uzyska zgody gubernatora Panamy, wiosną 1528 roku Pizarro wyruszył do Hiszpanii. Tam uzyskał audiencję u króla Karola I. Monarcha przekonał się do pomysłu zajęcia Peru. Za dotychczasowe zasługi odznaczył Pizarra i nadał mu herb. Nowe stanowiska objęli Almagro i Luque. „Słynna trzynastka” otrzymała zaś znaczne prawa i przywileje na nowo odkrytych terenach. Pizzaro został dowódcą nowej wyprawy. W wyprawie wzięło udział 180 ludzi.
W styczniu 1530 roku załoga Pizarra wyruszyła do Ameryki Południowej. W 1532 roku wyprawa dotarła do państwa Inków. 16 listopada 1532 roku dotarli do Cajamarki. Tam na spotkanie z Atahualpą wyszedł ojciec Vicente de Valverde i tłumacz. Władca Inków otrzymał od księdza brewiarz, który następnie rzucił na ziemię. Wkrótce po tym Pizarro wydał swoim żołnierzom rozkaz ataku. Podczas bitwy pod Cajamrca Hiszpanie porwali Atahualpę. Za uwolnienie go Hiszpanie zażądali wielkich ilości złota. Po otrzymaniu okupu 26 lipca 1533 roku udusili Atahualpę z obawy, że po wypuszczeniu mógłby przygotować zemstę na konkwistadorach (według innego źródła Atahualpa został spalony). Zwycięstwo Hiszpanów pod Cajamarcą powszechnie, lecz błędnie, uważa się za symboliczny koniec istnienia państwa Inków.