Wojciech Dębołęcki OFMConv, inne formy nazwiska: Debolencki, Debołecki, Dembolenscius, Dembolęcki, Dębolecki, Dębolęcki, Dębołecki, pseudonim: Nikodem Niebylski (ur. ok. 1575 w m. Konojady k. BrodnicyHieronim Feicht Studia nad muzyką polskiego renesansu i baroku PWN 1980, s. 189 - Feicht dowodzi, że skoro Dębołecki wydał w 1600 roku w Krakowie jako członek zakonu swoje pierwsze dzieło, musiał mieć już wtedy co najmniej 18 lat; zaś w 1641 roku nazwano go starcem, co przesuwa prawdopodobną datę urodzin "co najmniej do r. 1575", zm. między wrześniem 1645 a lutym 1647 we Lwowie) – franciszkanin konwentualny, w 1625 prowincjał polskich franciszkanów, od 1643 definitor i kronikarz zakonu, pisarz, kompozytor, doktor teolog. Lansował wizję sarmackiej Polski (Wywód jedynowłasnego państwa świata, Warszawa 1633). Kapelan lisowczyków.
Kariera Syn ziemianina Jakuba Konojadzkiego i Barbary z Decjuszów, wnuczki Ludwika Decjusza. Posiadał solidne wykształcenie retoryczne i łacińskie. Studia w zakresie dialektyczno-scholastycznym odbył w zakonie franciszkańskim, do którego wstąpił w roku 1598 w Krakowie, a w 1603 złożył profesję. Od roku 1605 przebywał w klasztorze w Opolu, gdzie w 1611 (lub 1612) otrzymał święcenia kapłańskie.