Żośle otrzymały prawa miejskie od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 12 stycznia 1792 r. Jakkolwiek dokładniej mówi się w stosownym dokumencie o odnowieniu praw miejskich i nadaniu miastu samorządu miejskiego. Przypuszcza się, że raczej chodziło tu o wcześniejsze przywileje handlowe. W skład rady miejskiej wchodzili burmistrz, dwaj radcy miejscy i dwóch sędziów miejskich. W 1796 r. po skardze właścicielki dworu w Żoślach Teresy Potockiej-Kossakowskiej (zarządzała starostwem żosielskim od 1795 r.) złożonej gen. A. Tormasowi, że mieszkańcy nie wykonują powinności na rzecz dworu zasłaniając się przywilejami miejskimi, generał zabrał im te przywileje.

Żośle były przez wiele wieków zamieszkiwane przez ludność litewską, polska i żydowską.

W pierwszym spisie ludności przeprowadzonym w 1795 r. w Żoślach wykazano 376 mieszkańców: w 27 domach chrześcijańskich mieszkało 158 osób, w 5 domach należących do probostwa 27 osób, w trzech domach szlacheckich 23 osoby, w 27 domach żydowskich 131 osób, a ponadto w miasteczku mieszkało 16 Romów.

W 1833 r. w Żoślach było 15 karczm i tylko 6 sklepów.