ostatnim rabinem był R. Moshe Levine. Większość ludności żydowskiej z Żosiel Niemcy wymordowali w 1941 r. i 1943 r. pod Koszedarami.

W 1909 r. mieszkało tam około 1600 osób. Istnieją tam pozostałości cmentarza żydowskiego. Dwa i pół kilometra od Żośla znajduje się stacja kolejowa Żośle (Žasliai). Koło miejscowości istniał majątek ziemski Samuelów, który był własnością Henryka Juniewicza.

Przed 1939 r. w Żoślu mieszkało według spisu powszechnego 1037 Żydów i stanowili w miasteczku większość ludności. Usadowili się oni w pobliżu linii kolejowej i zajmowali się głównie handlem drewna i płodów rolnych, jak też rzemiosłem. Wtorek był dniem targowym w Żoślu. Kupcy żydowscy skupowali od rolników owoce, jagody, czereśnie i jabłka, które eksportowano przed 1914 r. do Rosji i Niemiec.

Przed drugą wojną światową w Żoślu było 51 sklepów żydowskich i jeden litewski, młyn należący do rodziny Twirbudów oraz gorzelnia.

W 1947 r. w Żoślu mieszkało 1440 mieszkańców, w 1957 – 867, w 1970 r. 753, w 2003 r. 825 w 310 domach. W całym starostwie żosielskim w 2003 r. było 61 wsi i 2840 mieszkańców. Obszar starostwa obejmuje 10 900 ha.

Za czasów sowieckich w Żoślu nakręcono film pt. „Tadas Blinda” w reżyserii Balyt Bartkauskasa, a także film pt. „Čia mūsų namai” („Tu nasze domy”).